நானுன்னை இனி எங்கு தேடுவேன்?

-
கடல் கொந்தளித்தது
ஜனங்களின் மனங்களைப் போல!
பனிக்காற்று உடலைத் துளைத்தது
கூரிய ஊசிகளைப் போல!
மேகம் நிலவுக்கு விடை கொடுத்து
மூளியாய் இருண்டு கிடந்தது!
வலது கண் அடிக்கடி துடித்தது!
கனவுகள் திரைகளாய்
து}க்கத்தை மறைத்தது!
இதயம் தாய் மண்ணை
நினைத்து தவித்தது!
நாழிகள் மரத்தனமாய்
ஓட மறுத்தது!
மின்னல் கோடிட்டு
இடியொன்று முழங்கியது!
கம்பிகளுடாய் சேதிகள் வந்தது
களத்தில் அவன் காவியமானான் என்று!!!

கடலும் காற்றும் பனியும் மேகமும்
நிலவும் உலக ஒலிகளும்
எங்கோவொரு அந்தத்தில்
அடைந்து போயின!
ஸ்தம்பித்த பூமியில், ஜில்லிட்ட குருதியில்
சபா.......! என்ற கூவலின் நீண்ட கேவல்!
மௌனத்தின் விறைப்பில், ஏமாந்த கோபத்தில்
மயூரன்...... என்ற வினோதமான விக்கல்!
என் இனிய உடன் பிறப்பே!
ஆசைத் தம்பியே!
ஆழகிய அந்த ஈழ பூமியில்
நீயெங்கே உறைந்து கொண்டாய்!

கடல் கடந்து வான் பறந்து
மலை தாண்டி மண் குதித்து
படை மீறி வந்தாலும்
நானுன்னை இனி எங்கு தேடுவேன்!
தம்பி! நானுன்னை இனி எப்படித் தழுவுவேன்!

கொடிய பசியுடன்
கூடவே தோழருமாய்
திடுமென்று என் வாசலை
தட்டிய போதெல்லாம்
நானிட்ட சாதமும் சாதாரண குழம்பும்
ருசியென்று உண்பாயே!
ஒரு கையில் சுமையேந்தி
மறுகையால் உதவிசெய்வாய்!
பிறர் கஷ்டம் பொறுக்காத
து}யவனே! மயூரா!
நானுன்னை இனி எங்கு தேடுவேன்?
நானுன்னை இனி எப்படித் தழுவுவேன்?

சந்திரா ரவீந்திரன்
லண்டன்

- 1.11.93 இல் பூநகரித் தாக்குதலில் வீரமரணமடைந்த என் அன்புத் தம்பி சபா (மயூரன்) வுக்காக -

நன்றி - எரிமலை (பிரசுரம் - ஆடி 1994 எரிம

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

காகம் விழுந்து கரைந்தது!

-
Image
  காகம் விழுந்து கரைந்தது !          யா ராவது கதை சொல்ல வேண்டும் . நான் ஐம்புலன்களையும் ஒன்றுகூட்டி ,   ஏழுலகங்களையும் மறந்து கேட்டுக்கொண்டிருக்க வேண்டும் . அதிலும் நம்பமுடியாத உண்மைக்கதைகளை சம்பந்தப்பட்டவர்களது வாயாலேயே கேட்பதென்றால் அது தரும் பேரின்பம் விபரிக்கமுடியாதது ! அது ஒரு போதை நிலை !            எழுபதுகளின் ஆரம்பகாலம் அது !   எந்நேரமும் சின்னச் சின்னக் கனவுகளில் மிதந்தபடியே திரியும் பதின்ம வயதைத் தொடுகிற பருவம் .   எல்லாப் புதினங்களையும் அறிந்து விட வேண்டுமென்கிற அங்கலாய்ப்புடன் அலைந்தபடியேயிருக்கும் மனசு ! எல்லாவற்றையும் இருத்தி வைத்துப் போதிக்கும் காலம் !        கதை கேட் பதற்காகவே நான்,   பெத்தம்மா,    பாட்டா வீட்டிற்கு எப்பவும் ஓடியோடிப்போவேன் . அடைமழை என்றாலும்,    அம்மா தடுத்தாலும் ஏதாவதொரு அலுவலை சாட்டிக்கொண்டு மழைவெள்ளத்திற்குள்ளால் சட்டையை தூக்கிப்பிடித்தபடி,  ...
Read more

காற்று – சிறுகதை

-
காற்று கனவுகள் இனிமையாக இருந்தன. மேகப் பொதிகளுனூடாய், பசும் புற்களின் மேலாய், வியர்வையின் வாடையற்ற வாசனைத் தரைகளின் வணணப்பூச்சுகளினிடையாய், சொர்க்கத்தின் கூரையைத் தொடுவதும் குதிப்பதுமாய் கனவுகள் மிதந்தன! மாலைக் குளிரின் சிலிர்ப்பும், நிலத்தின் அடியிலிருந்து வீசும் வெயிலின் கடுப்பும் ஆறாமல் உடலை இரண்டு படுத்திப் கொண்டிருந்த போதும் கனவுகள் விரிந்து கொண்டேயிருந்தன! நியாமியின் பகல் வெயிலும் இரவுக் குளிரும் ஒன்றிற்கொன்று ஒட்டாமல் மனிதர்களைத் தூக்கியடித்துக் கொண்டிருந்தது. சற்று முன்னர்தான் மரங்களிலிருந்து தாவிக் குதித்து இறங்கி வந்தவர்கள் போல ஒவ்வொருவரின் தோற்றமும்! அந்தக் கிழட்டு விடுதியின் மொட்டை மாடியில் நின்று பார்ப்பது மிகவும் சுவாரஸ்யமாய் இருக்கும். அதற்காகவே காத்திருப்பது போல இரவு உணவருந்தும் நேரம் பார்த்து அவள் மொட்டை மாடிக்குப் போய் விடுவாள். சூரியன் மிகவும் ஆரவாரப்படாமல், சின்ன வட்டத்துக்குள் அடங்கி ஒளி முழுவதையும் பூமியில் பாய்ச்சிக்களைத்த தோரணையில் பவ்வியமாய் ஒதுங்கிப் போய் நிற்பான்! விழிகளை விரித்து விரித்துப் பார்த்தாலும் மணிகள் சுருங்காது! வீதியில் கூக்க...
Read more

காத்தவராயரும் இலந்தை மரமும்

-
Image
  (ஞாபகங்கள் பேசும் )         ப ருத்தித்துறையில்   ஓராங்கட்டைச் சந்தி   என்றால்   தெரியாதவர்கள் யாரும் இருக்க முடியாது .   பருத்தித்துறை நகரின் மையத்திலிருந்து பிரதான வீதிவழியாக யாழ் நோக்கிப் பயணித்தால் வரும் முதலாவது மைல் சந்தி அது . அந்தப் பிரதான முச்சந்திக்கு நிறையக் கதைகள் இருக்கிறது .   நகரின் மேற்கிலிருந்கும் ஊர்களிற்குள்   நுழைய வேண்டியவர்கள் அனைவரும் பஸ்ஸிலிருந்து இறங்கிக் கொள்ளும் பிரதான சந்தியும் அது தான் .   பெரும்பாலும் நகருக்குள் பிரவேசிக்கும் புதிய பயணிகளுக்கு ஊர்களின் வழியை அடையாளம் காட்டும் போது இந்த ஓராம்கட்டைச் சந்தியிலிருந்து தான் வழிக்குறிப்புகள் ஆரம்பமாவது வழமை .   இந்தச் சந்தியிலிருந்து மேற்கு நோக்கி நீளமாக நகரும் தம்பசெட்டி வீதி வழியாக நடந்தால் நிறையப் புதினங்களைப் ; பார்த்தவாறே ஏராளமான சிற்றூர்களுக்குப் போய்ச் சேரலாம் .         ஓராங்கட்டைச் சந்தியிலிருக்கும் பென்னம்பெரிய மெத்தை வீடு ...
Read more